صفر تا صد شیوههای صحیح تربیت فرزندان به بیان ساده

رؤیای داشتن کودکی سالم، شاد، اجتماعی، بامحبت و مستقل زمانی محقق میشود که نسبت به شیوههای صحیح تربیت فرزندان اطلاعی کامل داشته باشید و آنها را بهدرستی اعمال کنید. هوش بالا شاید کودک را در مسیر رسیدن به اهدافش کمک کند، ولی ضامن خوشبختی و موفقیتش نمیشود. زمانی شما شاهد شادی و خوشبختی فرزندتان خواهید بود که علاوه بر صرف زمان و حوصله استراتژیهای مؤثر و سالم را برای تربیت صحیح آنها در نظر بگیرید.
بهطورکلی تربیت فرزندان برحسب سن، جنسیت، تعداد خواهر و برادر و مواردی اینچنینی شکل میگیرد. درصورتیکه برای این وظیفه حساس و مهم نگران هستید و تمایل دارید در مورد آن اطلاعات بیشتری کسب کنید، با مجله نوت روز تا پایان این متن همراه باشید. در این متن به صفر تا صد شیوههای صحیح تربیت فرزندان خواهیم پرداخت.
تأثیر روش تربیت فرزندان در فرایند رشد و یادگیری آنها
باوجوداینکه تربیت فرزندها به زمان خاصی محدود نمیشود، ولی در هر دورهای از رشد، کودک با نیازها و چالشهایی اساسی روبهرو است. نوع تعامل شما با او در شکلگیری تواناییهای شناختی فرزندتان تأثیر دارد. در حقیقت نحوه نگرش شما در تربیت کودکان اهمیت بسیاری خواهد داشت.
بهعنوانمثال دو نوع رفتار و کنش در خصوص فرزندی باقدرت یادگیری بالا وجود دارد. اگر شما با صبر و حوصله به سؤالهای مختلف او پاسخ دهید، درنهایت کودکی باقدرت تفکر و استدلال بالا خواهید داشت. در نقطه مقابل آن اگر بسیار کنترلکننده و هدایتشونده رفتار کنید، جلوی رشد خلاقیت او را خواهید گرفت؛ بنابراین والدین نقش مهمی در تربیت کودکان خود دارند.
نقش والدین در تربیت فرزندان
در 2 سال اول زندگی کودکان بهطور کامل به مادران خود وابسته هستند و بیشتر نیازهایشان توسط آنها برطرف میشود. در این دوران پدرها نقش پررنگی در تربیت کودکان ایفا نمیکنند، ولی با بزرگ شدن کودک نیازهای او بیشتر میشود. در این دوران علاوه بر مادر، پدر نیز در رشد شناختی و شخصیتی کودک نقش دارد.
تربیت و پرورش کودک شاید سختترین وظیفهای باشد که هر فردی در زندگی خود تجربه میکند. روانشناسان مطرحی مانند بندورا و فروید بر نقش والدین در شکلگیری شخصیت کودکان بسیار تأکید کردهاند. بندورا دراینباره توضیح میدهد که رفتار و شخصیت هر فردی کاملاً اکتسابی است نه ذاتی! او در ادامه توضیح میدهد که شخصیت کودکان براثر یادگیری شکل میگیرد.
فروید نیز در این خصوص معتقد است که:
تنها سالهای ابتدایی زندگی هر فردی شخصیت او را میسازد.
باتوجه به اینکه در سالهای ابتدایی تنها پدر و مادر در زندگی کودک نقش دارند، پس میتوان به تأثیر ویژه آنها بر تربیت فرزندها پی برد.
در سالهای ابتدایی زندگی، هر کودکی با مفاهیم مهمی ازجمله دروغ، احترام، خشم، مهربانی و … آشنا میشود. جالب است بدانید که شما الگوی فرزندتان برای تمامی این خصوصیات شناختی هستید. کودکان بدون هیچ تلاشی و بهصورت ناخودآگاه تمامی این رفتارها را از والدینشان میآموزند. ازاینرو در طول بارداری و پس از تولد باید بیشتر مراقب نوع رفتار خود باشید.
در حقیقت کودکان همانند بوم سفید نقاشی هستند. اینکه روی این بوم چه نقاشیهایی کشیده میشود کاملاً به رفتار والدین با یکدیگر و کودک بستگی دارد.
عوامل مؤثر بر روش تربیت فرزند
باوجوداینکه والدین نقشی مهم در تربیت کودکها دارند، ولی نمیتوان از تأثیر سایر عوامل بر روش تربیت و شخصیت آنها چشمپوشی کرد. موارد زیر از دیگر عوامل مؤثر بر روش تربیت فرزندها به شمار میآیند:
• محیط طبیعی و جغرافیایی
• محیط اجتماعی
• محیط مدرسه
• جمع دوستانه
• تاریخ و عوامل زمانی
• وراثت
• و رسانهها
صحیحترین روشهای تربیت کودکان ازنظر کارشناسان
تربیت به معنای آموزش رفتارهای درست و خوب و نشان دادن رفتارهای بد برای جلوگیری از انجام آن توسط کودک است. در حقیقت تربیت از دیدگاه کارشناسان مجموعه قواعدی محسوب میشود که شامل روشهای تشویقی و تنبیهی است، اما همین چند جمله برای برخی از والدین بهقدری دشوار و سخت خواهد بود که آنها را از فرزندآوری منصرف میکند.
کارشناسان پیشنهاد میدهند که قانونهای حاکم در خانه خود را برای آشنایان درجهیک از قبیل مادربزرگ، خاله، عمه، عمو و … شرح دهید که از دخالتهای آنها جلوگیری نمایید. بسیاری از مواقع بزرگترهای فامیل از سر دلسوزی نحوه تربیت شما را جلوی کودکان زیر سؤال میبرند. همین مسئله موجب کاهش اثرگذاری روش تربیتی شما برای کودکتان میشود.
کارشناسان و مشاوران خانواده روش تربیت کودک را بر پایه 4 استراتژی زیر برنامهریزی میکنند:
• برنامه تربیتی زیر نظر مشاوره تربیت کودک تنظیم شود؛
• با فرزندتان ارتباط برقرار نمایید؛
• روش تربیتی خود را مبتنی بر تشویق و تنبیه در نظر بگیرید؛
• در جهت ساختن شخصیت فرزند خود کوشا باشید.
شیوه تربیت صحیح فرزند از دید اسلام
اسلام کودکان را ظریفترین و ارزشمندترین هدیه الهی میداند که به امانت به والدین سپردهشدهاند. همچنین با اشاره به اینکه سرنوشت کودکان بر دست والدین آنها است به اهمیت نقش پدر و مادر در شکلگیری شخصیت فرزند تأکید میکند. آیات و روایات بسیاری وجود دارد که اهمیت بالای تربیت فرزندان در دین اسلام را نشان میدهد.
روشهای تربیت کودک در دین اسلام مبتنی بر محبت، نصیحت و پند توأم بااحتیاط و سازگاری است؛ بنابراین نحوه تربیت فرزند در دین اسلام نخست بر پایه تنبیه و مجازات نیست. بلکه تنبیه تنها ابزاری محسوب میشود که در صورت سودمند واقع نشدن مهر و محبت برای ترک برخی کارهای اشتباه به کار میآید.
در تربیت اسلامی بههیچوجه افراط و زیادهروی دیده نمیشود و اعتدال تنها راه برای تعلیم و تربیت کودکان است. دانشمندان اسلامی بسیاری در قرنهای اول اسلام تاکنون باتوجه به آیات قرآن، احادیث و روایت تألیفها ارزشمندی را ثبت نمودهاند. در بیشتر این کتب تربیت به سه قسم توضیح دادهشده است. این سه قسم به شرح زیر هستند:
1. تربیتبدنی
2. تربیت عقلی
3. و تربیت روحی
انواع سبک فرزند پروری
به راهحلها، راهکارها و تکنیکهایی که برای رشد و تربیت کودک انتخاب میکنید، سبک فرزند پروری میگویند. راه و روش تعلیم و تربیت کودکان به دستهبندیهای مختلفی تقسیمشده است که این دستهها به شرح زیر هستند:
• سبک سهلگیرانه: سبک سهلگیرانه به سبکی از فرزند پروری میگویند که مبتنی بر محبت زیاد و کنترل کم است.
• سبک مقتدرانه: والدین با سبک مقتدرانه کودکان خود را بر پایه محبت و کنترل زیاد تربیت میکنند.
ن سبک مستبدانه: نحوه تربیت کودکان در این سبک بر پایه محبت کم و کنترل زیاد است. در روانشناسی کودک والدینی که به سبک مستبدانه فرزند خود را تربیت میکنند با اصطلاح کنترلگر شناخته میشوند.
• سبک طرد کننده: این سبک بر پایه محبت و کنترل کم است. در سبک طرد کننده والدین از هیچ راه و روشی برای تربیت کودک خود کمک نمیگیرند.
این نکته را به خاطر داشته باشید که هر یک از سبکهای فرزند پروری اثرات متفاوتی روی رفتارها و شکلگیری شخصیت فرزند شما خواهد داشت.
چگونه فرزند خود را تربیت کنیم؛ معرفی 10 اصول تربیتی
تربیت فرزند همانند سایر تواناییها و مهارتهای زندگی نیاز به آموزش و مطالعه دارد. آموزش تربیت کودکان در قالب کارگاههایی در سرای محله هر منطقهای برگزار میشود. در این جلسات اصول اولیه تربیت فرزندان بهصورت کاملاً رایگان در اختیار شما قرار میگیرد. تربیت کودکان موضوعی گسترده است که بهطور کامل در این مقاله نمیگنجد. بااینحال مهمترین اصولی که باید در تعلیموتربیت کودکان در نظر گرفته شود به شرح زیر هستند:
1. تحسین و پاداش: زمانی که کودکتان کار خوبی انجام میدهد، او را با کلمات محبتآمیز تحسین کنید.
2. ثبات قدم و استمرار: اگر قاعدهای را برای کودک خود در نظر گرفتهاید، آن را بهراحتی نقض نکنید.
3. برقراری روال معین: مهمترین قانون برای تعلیموتربیت کودکان برقراری روال و نظمی معین و مشخص است. بهطور مثال زمان خواب، بیداری، صرف نهار و … ثابت و مشخص باشد.
4. تعیین خط قرمزها: کودک شما باید بهطور کامل با خط قرمزها و حد و حدود آشنا باشد.
5. اصول تربیتی و نظم: قاطعیت، نظم و عدم تنبیه ازجمله اصول تربیتی محسوب میشود که باید آنها را در نظر داشته باشید.
6. هشدارها: اطلاعرسانی در خصوص برنامه روزانه و گوشزد کردن رفتارهای نامناسب در قالب هشدار انجام شود.
7. انتظارها: با زبانی ساده در خصوص انتظارهایتان با فرزند خود صحبت کنید.
8. محدودیتها: با صبر و حوصله اشتباهات فرزند خود را اصلاح نمایید و از خشونت دوری جویید.
9. مسئولیتپذیری: به فرزند خود باتوجه به سنش مسئولیتهای کوچک و بزرگی بسپارید.
10. آسودگی خیال و آرامش: روشهای بسیاری برای آرام کردن فرزند وجود دارد که با استفاده از روشهای روانشناسی تربیت کودک میتوانید به آنها پی ببرید.
مسائلی که برای تربیت صحیح کودک باید مخفی بمانند!
زمانی که شما تصمیم میگیرید صاحب فرزند شوید درواقع وظایف سنگینی را متقبل شدهاید که سختترین آن تربیت درست و سالم کودک است. والدین باید مراقب رفتارها و سخنان خود باشند؛ چراکه آنها الگوی فرزندانشان هستند.
روانشناسی تربیتی کودک بر محبت و کنترل متعادل فرزند تأکید میکند. البته به این نکته توجه داشته باشید که رابطه صمیمی با فرزند به معنای مطرح کردن جزئیترین مسائل زندگی نیست. کودکان قدرت هضم و درک بسیاری از مسائل و مشکلات را ندارند یا در مواردی ممکن است الگوبرداری اشتباهی داشته باشند، به همین خاطر به شما توصیه میکنیم که جهت تربیت سالم کودک خود موارد زیر را از او مخفی کنید:
• مشکلات مالی
• اشتباهات همسر
• استرسها و نگرانیها
• آسیبها و سختیهای بعد از تولد فرزند
• توجیه کردن رفتارهای اشتباه، جلوی چشمان کودک
• ابراز پشیمانی از قبول مسئولیت پدر یا مادری
• اثرات نامطلوب مواد غذایی
طرز فکرهای اشتباه درباره تربیت فرزندان
از گذشته روشهای تربیتی بسیاری بین خانوادهها مرسوم بود که باگذشت زمان و مطالعه مطالب تربیتی کودکان کمرنگتر شد، ولی همچنان برخی از این شیوههای غلط تربیتی در بسیاری از خانوادهها دیده میشوند. این نکته را به خاطر داشته باشید که نتایج بسیاری از این روشهای اشتباه در آینده مشخص میشود و برخی از آنها هیچ درمانی نخواهند داشت. 8 طرز فکر اشتباه در خصوص تربیت کودکان که بین خانوادههای ایرانی بسیاری رایج است به شرح زیر هستند:
• فرزندان را باید تنبیه کرد.
• کودکان را تهدید کنید که درس بخوانند.
• تمامی افراد خانواده هر شب باید در کنار یکدیگر شام میل کنند.
• در خصوص مسائل مالی جلوی کودکان صحبت نشود.
• در بحث و دعوای خواهر و برادر دخالت نکنید.
• پاداش تنها در قبال انجام مسئولیتها و کارهای روزانه داده شود.
• در خصوص مسائل جنسی با فرزندان خود صحبت نکنید.
• برای ادب کردن فرزندان حتماً بالای سر او بایستید!
سن تربیت کودک؛ تربیت فرایندی دائم
همانطور که در متن بالا توضیح دادیم تربیت به معنای آموزش اصول لازم برای زندگی است. ازاینرو تربیت را به هیچ بازه زمانی نمیتوان محدود کرد. کودک تازه متولدشده در معرض واکنشها و رفتارهای مختلفی قرار میگیرد و بهندرت متوجه میشود که تمامی رفتارهای او نتیجه خاصی را به دنبال دارد.
نوزاد در همان دوران با رفتارهای سادهای متوجه این موضوع میشود. بهعنوانمثال خنده اطرافیان منجر به خنده او خواهد شد. بهمرورزمان با بزرگتر شدن کودک مسائل و آموزشهای او پیچیدهتر میشود؛ بنابراین بهعنوان والدین همیشه نسبت به آموزش کودک خود حساس باشید.
نکته مهم در خصوص تربیت کودکان توجه به سن آنها است. فرزندان شما در هر بازه سنی توانایی یادگیری برخی از مسائل را دارند و برای برخی دیگر از موضوعات آمادگی لازم را نخواهند داشت. ازاینرو شیوه تربیتی شما باید مبتنی بر سن فرزند باشد.
سختترین و آسانترین سن برای تربیت درست کودک
بحث قدیمی بین والدین ایرانی در طول تاریخ وجود داشته است که والدین نوجوانان حسرت والدین نوزادان و کودکان را میخورند و به آنها هشدار روزهای سخت تربیت فرزند را میدهند. در حقیقت بیشتر خانوادهها گمان میکنند که سهلترین سن برای تربیت فرزندها در دوره خردسالی و سختترین دوره نیز به نوجوانی آنها برمیگردد.
درحالی که بیشتر محققها معتقد هستند که چه تعلیموتربیت کودکان نوپا و چه نوجوانان سرشار از استرس است. کارشناسها آموزش تربیت فرزند و توجه به جنبههای مثبت آنها در هر دوره سنی را بهترین راه برای کاهش این قبیل استرسها میدانند.
تحقیقات انجامشده در این زمینه نشان میدهند که کودکان نوپا به رسیدگی بیشتری نسبت به نوجوانان نیاز دارند، ولی خواستهها و نیازهایشان کم و برطرف کردن آنها راحتتر است. بااینحال زمانی که فرزند شما پا به عرصه نوجوانی میگذارد، مستقلتر میشود، دیگر برای انجام کارهای روزانهاش به کمک شما احتیاجی ندارد و مدتزمان کمتری به مراقبت فیزیکیتان نیاز دارد.
آیا روشهای تربیتی دختران با پسران متفاوت است؟
روش تربیت کودکان مبتنی بر فاکتورهای بسیاری شکل میگیرد. یکی از این فاکتورهای جنسیت فرزند است. برقراری مساوات بین زنان و مردان به معنای عدم تفاوت آنها با یکدیگر نیست. زنان و مردان علاوه بر تفاوتهای فیزیکی ازلحاظ روحی و اخلاقی نیز با یکدیگر متفاوت هستند. ازاینرو روش تربیت کودکان باید بر اساس جنسیت آنها نیز در نظر گرفته شود.
این نکته را به خاطر داشته باشید که پسران رفتار با جنس مخالف را از مادر خود و دختران از پدرشان میآموزند؛ بنابراین اگر پدر و مادر با طبیعت وجودی دختر یا پسرشان آشنا نباشد، رفتار درستی با او نخواهد داشت و در طول زمان بهطور ناخودآگاه از فرزند دلبندش فاصله میگیرد. سن بلوغ، احساسات، استقلال طلبی و … ازجمله تفاوتهایی محسوب میشوند که بین پسرها و دخترها دیده میشود.
تربیت جنسی کودکان و نوجوانان
تربیت جنسی کودک و نوجوان ازجمله مسائل مهمی است که هر پدر و مادری باید به آن توجه داشته باشند، ولی متأسفانه بیشتر والدین به دلیل عدم دانش کافی نسبت به این مسئله ترجیح میدهند که آن را نادیده بگیرند. همچنین صحبت کردن در این خصوص را همچون تابویی میدانند که بههیچوجه نباید به آن نزدیک شد.
اما در حقیقت مسائل جنسی اهمیت بسیاری دارند و غفلت از آنها ممکن است منجر به بروز عواقب غیرقابل جبرانی در کودک و نوجوان شود. تربیت جنسی به معنای آموزش دانش و مهارتهایی از قبیل تصمیمگیری است. عوامل بسیاری وجود دارند که در نوع تربیت جنسی کودک و نوجوان تأثیر میگذارند. برخی از این عوامل به شرح زیر هستند:
• فرهنگ
• قوم
• نژاد
• مذهب
• و حتی باورهای خرافی غلط
این نکته را به خاطر داشته باشید که اگر اطلاعات صحیح و مهارتهای موردنیاز نوجوانها توسط والدینشان به آنها آموزش داده نشود، آنها در معرض اطلاعات غلط توسط دوستان، رسانهها و … قرار میگیرند و چون مهارت کنترل میل جنسی یا قدرت انتخاب را آموزش ندیدهاند، ممکن است دچار انحرافات جنسی شوند.
نحوه تربیت کودکان مستقل؛ راهکارهایی ساده و عملی
بهطور حتم بزرگترین مسئولیت هر پدر و مادری تربیت فرزندانش به بهترین شکل ممکن است. بدین منظور والدین میتوانند از مطالب تربیتی کودک در کتابها و سایتهای معتبر یا شرکت در کلاس آموزش تربیت کودک کمک بگیرند. درهرحال باید این نکته را به خاطر داشته باشید که تربیت صحیح و سالم کودک به معنای محدود کردن او نیست.
بسیاری از والدین گمان میکنند که باید درهای ارتباطی را روی فرزند خود ببندند و در تمامی کارهایش او را کمک کنند. حتی در بسیاری از موارد دیده میشود که حتی والدین اجازه امتحان کردن کاری یا مرتکب شدن به اشتباهی را به کودک خود نمیدهند.
اما در حقیقت آنها با این کار فرزند خود را از واقعیتهای مهم زندگی دورنگه میدارند، اما چنین والدینی تا چه زمانی میتوانند فرزند خود را همراهی کنند؟ جامع شناسان اعلام کردهاند که درصد بالایی از افراد شکستخورده در زندگی کسانی هستند که در کودکی طعم استقلال را نچشیدهاند. درهرصورت برای اینکه کودکی مستقل داشته باشید از 6 راهکار مطرحشده در متن زیر میتوانید کمک بگیرید:
1. به فرزند خود اجازه دهید که خود واقعیاش باشد.
2. به فرزند خود بیاموزید که برای خوشحال کردن همسالان به هر کاری متوسل نشود.
3. برای احساسات کودک خود ارزش قائل باشید.
4. به فرزند خود مسئولیتپذیری بیاموزید. برای این کار کافی است که اجازه دهید مسئولیت کارهایش را خودش به عهده بگیرد.
5. در شرایط دشوار و سخت به دنبال راهکارهایی کم استرس و کم اضطراب باشید.
6. مفهوم نظم را بهجای تنبیه با صحبت تعلیم دهید.
نحوه تربیت کودکانی شاد و خوشحال
شاید در دوران بارداری و شیردهی برخی از مادران به دنبال تغذیه و راهکارهای مؤثر برای افزایش هوش کودک خود باشند، ولی تمامی والدین تنها شادی فرزندانش را آرزو میکنند. البته شاد بودن منافاتی با هوش بالای کسی ندارد، ولی باهوش بودن ضامن شادی و خوشحالی هیچ کودکی نخواهد بود!
والدین در همان سالهای ابتدایی زندگی فرزندشان درباره تربیت کودکان شاد تحقیق میکنند. منابع بسیاری وجود دارند که بهتفصیل به این موضوع پرداختهاند، ولی در برخی از این منابع شادی را حسی ذاتی میدانند نه اکتسابی!
این در حالی است که تحقیقات اخیر روانشناسان ثابت میکند، شادی در اثر تغییر افکار و رفتار ما به وجود میآید. ازاینرو اگر میخواهید کودکی شاد و خوشحال داشته باشید، میتوانید با پرسیدن 11 سؤال مطرحشده در متن زیر نوع تفکر او را مثبت کنید:
1. بهترین اتفاقی که امروز برایت رخ داد، چه بود؟
2. برای چه چیزهایی خدا را شاکر هستی؟
3. برای حل این مشکل چه راهکارهایی در نظر داری؟
4. درباره این رخداد چه احساسی داشتی؟
5. به نظرت او در این خصوص چه احساسی دارد؟
6. نکات مثبت این مشکل چیست؟
7. برای آخر هفته چه برنامهای در نظر گرفتهای؟
8. کدام قسمت این اتفاق بیشترین درس را برایمان داشت؟
9. برای شاد کردن مادربزرگ (هر فردی) چهکاری میتوانیم انجام دهیم؟
10. به نظرت امروز به چه جایی برویم؟
11. شادترین لحظات زندگی برای تو چه زمانهایی هستند؟
آموزش تربیت کودکان اجتماعی؛ 8 راهکار علمی و معتبر
زندگی انسانها به صورت انفرادی مفهومی ندارد و تنها در اجتماع است که معنا پیدا میکند. ما برای برطرف کردن بسیاری از نیازهایمان به همنوعان خود احتیاج داریم. ازاینرو کودکان باید از همان ابتدا با این مفهوم آشنا شوند.
به گفته کارشناسان تربیت فرزند باید بر پایه ارتباطگیری مؤثر و سالم آنها با سایر همسالان و بزرگترها یا حتی کوچکترها باشد. کودکان همانند نهرهای کوچک و باریکی هستند که در صورت مستقل بودن پس از مدتزمان کوتاهی خشک میشوند. پس چهبهتر که راه وصل شدن به دریای اجتماع را به آنها بیاموزیم.
حال که نهر کوچک به دریا بیکران پیوست، باید بیاموزد که چگونه در برابر امواج خروشان اجتماع قوی باشد. متأسفانه بیشتر والدین به خاطر تجربههای تلخ کودکی خود اجازه قرارگیری فرزندشان در اجتماع را نمیدهند و با این کار فرزندی با روابط عمومی ضعیف را پرورش خواهند داد. برای حل این مشکل روانشناسان راهکارهای را ارائه کردهاند که شامل موارد زیر میشوند:
1. برای فرزندان خود وقت کافی بگذارید؛ چراکه حضور در خانواده اولین تجربه اجتماعی آنها به شمار میآید؛
2. با استفاده از عروسکهای انگشتی نحوه برقراری ارتباط را به آنها بیاموزید؛
3. همراه با کودکان خود کارتونهایی با مضامین مرتبط با سنشان را تماشا کنید؛
4. به کودک خود اجازه دهید که در خصوص موضوعات مختلف با شما صحبت کند؛
5. قبل از خواب برای کودکان خود داستان کودکانه و قصه بخوانید؛
6. بههیچوجه به صحبتهای کودک خود نخندید؛
7. فرزند خود را جهت برقراری ارتباط با همسالان و بزرگترها تشویق نمایید؛
8. ارتباطتان را با دوست و آشنایان قطع نکنید.
کلام آخر
درست است که پس از مرگ زندگی هر یک از ما تمام میشود، ولی ناممان از طریق فرزندانمان بهجا خواهد ماند. حال اینکه نام ما را بهخوبی یا به بدی یاد کنند، بستگی به نحوه تربیت کودکانمان دارد. همچنین اگر در تربیت فرزندان خود کوتاهی کنیم، در بزرگسالی یا حتی همان کودکی بهجای اینکه عصای دستمان شوند، بلای جانمان خواهند بود.
جدا از این موارد با تربیت فرزندانی صالح، شاد، اجتماعی، مستقل و پرمحبت علاوه بر اینکه خوشبختی او را تضمین میکنیم، به زیباتر شدن دنیا کمک خواهیم کرد. چهبسا با تربیت درست امروز کودکان، آیندگان شاهد هیچگونه ظلم و جور، جنگ، قحطی و بیمحبتی نباشند.